Tα σημάδια που κάποιος πρέπει να διαπιστώσει έτσι ώστε να πάρει την απόφαση να φροντίζει τον εαυτό του και την ψυχή του.
Μέσα από τη συναναστροφή μου με ανθρώπους, είτε λόγω της επαγγελματικής μου ιδιότητας αλλά και στο κοινωνικό φιλικό και οικογενειακό μου περιβάλλον, παρατηρώ συχνά το εξής: Υπάρχει μία τεράστια αντίσταση στους ανθρώπους για να δεχθούν να λάβουν επαγγελματική φροντίδα έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν τις διάφορες προκλήσεις της ζωής.
Ανάλογα με την περίπτωση τους, κάποιοι θα μπορούσαν να λύσουν τα προβλήματα τους με την υποστήριξη ενός coach. Κάποιοι άλλοι, χρειάζονται ξεκάθαρα ψυχοθεραπευτική φροντίδα. Υπάρχουν και περιπτώσεις που χρειάζονται πλέον να αναζητήσουν φαρμακευτική θεραπεία με την παρέμβαση κάποιου ψυχιάτρου.
Για όλες λοιπόν αυτές τις διαφορετικές περιπτώσεις ανθρώπων, το κοινό σημείο είναι ένα: Είναι άνθρωποι που δυσκολεύονται πολύ, είτε με τη διαχείριση των συναισθημάτων και των σκέψεών τους, είτε με τις συνθήκες στη ζωή τους, είτε όλα μαζί. Κι έχουν ένα κοινό σημείο: Αρνούνται να απευθυνθούν στον ειδικό και να λάβουν επαγγελματική υποστήριξη.
Βάση αυτού, αναρωτιέμαι για τα εξής:
Ποια είναι τα ξεκάθαρα σημάδια που κάποιος πρέπει να διαπιστώσει για τον εαυτό του έτσι ώστε να πάρει την απόφαση και να ξεκινήσει να φροντίζει τον εαυτό του και την ψυχή του;
Είναι μία σειρά από επαναλαμβανόμενες αποτυχίες σε κάποιον τομέα της ζωής του;
Είναι ο κατακλυσμός από κάθε είδους δυσάρεστα συναισθήματα και η απουσία χαράς και αισιοδοξίας;
Είναι η έκδηλη και συνεχής κατάσταση θλίψης που τον καθηλώνουν, τον αδρανοποιούν και τον απομακρύνουν από τους άλλους και από την ίδια τη ζωή;
Είναι τα προβλήματα στον ύπνο και μία συνεχής κούραση;
Είναι μία έντονη κρίση πανικού ή μία σειρά από κρίσεις πανικού;
Είναι το ότι άθελά τους επιβαρύνουν τον περίγυρό τους και φυσικά τον εαυτό τους με την αρνητική τους συμπεριφορά
Κι όμως, αρκετοί άνθρωποι που γνωρίζω υποφέρουν από όλα αυτά αλλά και πάλι αντιστέκονται στο να λάβουν επαγγελματική βοήθεια. Συχνά δεν θέλουν να τα παραδεχθούν στον εαυτό τους και δεν τολμούν να ξεκινήσουν επικαλούμενοι αρκετές δικαιολογίες. Κάποιες από τις πιο συχνές δικαιολογίες; «Δεν έχω χρόνο, δεν έχω χρήματα». Έχει αποδειχθεί όμως πως αυτά δεν είναι αξεπέραστα εμπόδια για όσους πραγματικά έχουν κίνητρο και θέληση.
Θα μιλήσω πολύ ρεαλιστικά και χωρίς ενδοιασμούς. Θέλοντας ειλικρινά και μέσα από την καρδιά μου να βοηθήσω τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ένα ή περισσότερα από αυτά τα συμπτώματα.
